Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008

Νότα Κυμοθόη"ΛΥΚΕ ΛΥΚΕ ΕΙΣ ΕΔΩ;" Ποίηση


Νότα Κυμοθόη
"ΛΥΚΕ ΛΥΚΕ ΕΙΣ ΕΔΩ"
Ποίηση
Ο λύκος των παιδικών παραμυθιών!
Το αγαπημένο και παρεξηγημένο ζώο!
Μεγάλωσα παρέα με ένα λυκόσκυλο...
Πριν χρόνια, είχα ένα λυκόσκυλο, το έλεγα Ιβάν
Τα ζώα έχουν αγνότητα και καταλαβαίνουν
μπορούν να αντιληφθούν τι νοιώθει ο άνθρωπος
γιαυτό γίνονται επιθετικά!..
Ο Ιβάν, ήταν ο αγαπημένος μου σκύλος
Κάποιοι άνθρωποι δεν αγαπούν τα ζώα...

Απλά τα χρησιμοποιούν...
Ο...υποτίθεται...καλός γείτονας... 

κάθε μέρα έριχνε θειάφι 
Αστυνομίες, δικαστήρια, οργή, θυμός...
Γιατί τον ενοχλούσε ο Ιβάν 
...έριχνε θειάφι στο φράχτη όπου πήγαινε ο Ιβάν!..
Ο καημένος ο Ιβάν...τόσο αθώος,

ο καλός μου σκύλος...
εισέπνε με τα ρουθούνια του ώσπου...δεν άντεξε...και ...

...
Απόψε, είδα στον ύπνο μου τον Ιβάν
τον σκύλο μου που πέθανε από χέρι εχθρικό...
Απόψε...θυμήθηκα πάλι που τον βασάνιζε ο γείτονας...

...
Θα συναντηθούν...κι ας γελάει χαιρέκακα και λέει
"λύκε λύκε είσ΄εδώ;" κάθε οπού τον συναντώ
και ψιθυριστά βρίζει κι απειλεί
το πεθαμένο μου σκυλί...
Θα συνατηθούν...κι ας βρίζει τώρα κι απειλεί
τότε στα ρουθούνια του γείτονα
σε μια άλλη ζωή θα υπάρχει μόνο θειάφι...
Έτσι απλά, όλο το θειάφι που έριχνε στον Ιβάν
θα το μυρίζει ο γείτονας, σε ένα συνεχές μαρτύριο...

Για να θυμάται τον Ιβάν με τον τρόπο το δικό του
Οι ψυχές...είναι όλες ζωντανές!..

Αλλά, πριν απ΄αυτό θα συνηθίσει ως...δούλος του Ιβάν
θα έχει σκύλους στην αυλή του
εκεί στα σκαλοπάτια του και μέσα στο σαλόνι του
σκύλοι θα τριγυρνούν μαζί με τα παιδιά του
γιατί πρέπει ο γείτονας τα ζώα να μάθει ν αγαπά 
που είναι πιο αθώα από αυτόν
που είν' χειρότερος από ζώο αχαρακτήριστο...
Τις Κυριακές κι όλες τις ημέρες θα έρχεται ο Ιβάν εκεί
στον φράχτη μου θα ακουμπά κι ο γείτονας θα φεύγει μακριά
σκυφτός κι ας απειλεί 
γιατί μες τις βρισιές του τον εαυτό του απειλεί
που είναι τρισχειρότερος κι από άγριο σκυλί.

Μη βλάπτετε...ζωή...
που δεν μπορείτε...να δημιουργήσετε!

© Nότα Κυμοθόη





Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2008

Νότα Κυμοθόη "ΕΛΕΓΑΝ ΚΑΠΟΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ" Ποίηση







Νότα Κυμοθόη
"Έλεγαν κάποιες για τους άντρες!"
Ποίηση

Έλεγαν κάποιες γυναίκες για τους άντρες
πως είναι τέρατα, γουρούνια και καθίκια
και εγώ γυναίκα όλο πόθους
συμπόνεσα τους άντρες και πιο πολύ τους αγαπώ
γιατί γουρούνια όλοι τους δεν είναι...
Έλεγαν κάποιες γυναίκες στις Κουκουναριές
με τα γυμνά κορμιά τους λιαστά στην αμμουδιά
πως οι άντρες είναι τέρατα, γουρούνια και καθίκια
κι εγώ γυναίκα όλο πάθος
συμπόνεσα τους άντρες που ξέσκιζαν τα λόγια
σα νύχια άγριων θεριών... μα ήταν λόγια γυναικών
που γύρευαν τους άντρες τους μουλάρια νάναι
για να κουβαλούν το μεροκάματο στο σπίτι
οι άμυαλες και πονηρές, γυναίκες ερωτιάρες
που το μυαλό τους είχαν στον καλλωπισμό
στα ψου και ψου στα κινητά και στα ραντεβουδάκια
και για νοικοκυριό...δεν είχαν νου, παρά μονάχα τον παρά
του φουκαρά που ερχότανε απ΄τη δουλειά κομμάτια
και μήτε έρωτα είχε να σκεφτεί, μήτε χαρά για εκείνον
μόνο αν φάγαν τα παιδιά, αν...στο σπίτι είν' όλα καλά...
αν...Τίποτα, δεν μπορούσε να σκεφτεί...τίποτα. Δεν είχε νου
παρά μονάχα νευρικά κοιτούσε εδώ κοιτούσε εκεί
μήπως στα δίχτυα του πέσει κάποια τουρίστρια μικρή
για ν' ανεβεί το ηθικό που τούριξε η γυναίκα
αυτή οπού παντρεύτηκε κι ένωσε τη ζωή του
και γίνηκε ο τύρρανος να τρώει την ψυχή του...
*
Έλεγαν κάποιες γυναίκες στις Κουκουναριές
στην άμμο ξαπλωμένες χαρωπά
πως δεν μπορούν το σίδερο
και μήτε πουκάμισα να σιδερώνουν θέλουν
γιατί η φύση έπλασε όμορφο το κορμί τους
και δεν μπορεί ένα κορμί
στου σιδερώματος να λιώνει τη δουλεία
και πως οι άντρες είναι γουρούνια, τέρατα και καθίκια...
και τι να πω εγώ, γυναίκα όλο πόθους
για τους ταλαίπωρους θνητούς που ακόμα είναι άντρες;
Τους αγαπώ και τους συμπονώ, τους δίνω χίλια δίκια
γιατί έχουν καλοσύνη κι έχουνε κι υπομονή
αφού ανέχονται στο πλάι τους βουβάλες ανισόρροπες
που δεν νογάνε στην καρδιά το νόημα της αγάπης
παρά μονάχα τα λεφτά, που φέρνει ο...εργάτης!

Νότα Κυμοθόη, Σκιάθος 2008

© Nότα Κυμοθόη

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2008

Νότα Κυμοθόη "ΕΛΕΓΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ!.."Ποίηση

Νότα Κυμοθόη
"ΕΛΕΓΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ!"
Ποίηση!

Έλεγε κάποιος για τις γυναίκες, πως είναι...λυσσάρες κι απρεπείς!
Και πως να τον ακούσω εγώ, γυναίκα όλο πόθους;
Έλεγε, έλεγε κι είχε μίσος μεγάλο και οργή για μια γυναίκα
κι όλες μαζί του έφταιγαν του κόσμου οι γυναίκες!
Και τι να πω εγώ, γυναίκα όλο πάθος;
Κι ύστερα, ενώ μιλούσε αυτός, μεγάλωσαν τ' αυτιά του
Η όψη του αγρίεψε κι όλο το κορμί του θηρίο γίνηκε
Δεν έβλεπα ανθρώπου όψη ομπρός μου μόνο άκουγα
Κόασμα βατράχου ήταν; Ουρλιαχτό τσακαλιού έμοιαζε;
Μπέρδεμα γίνηκε η φωνή που έβγαινε απ΄το στήθος
που δεν ήταν στήθος άνδρα να γείρει το κεφάλι της γυναίκα
μόνο θεριό δασύτριχο έδειχνε νάναι η όψη
οπού μόνο κακό είχε να πει για τις γυναίκες!
Τι άντρας ήταν τούτο εδώ που έμοιαζε με άντρα;
Τι έκανε πάνω στη γη κι έτρεφε το κορμί του;
Τι γύρευε ανάμεσα σ' ανθρώπους που αγαπούσαν
Και με λαχτάρα γύρευαν έρωτα στο κορμί τους;
Τι γύρευε τούτη η μορφή κοντά της ν' αγκαλιάσει;
Γυναίκα δεν εγύρευε...γιατί την εμισούσε...
Ω!..πόσο κρυφή είναι η ψυχή κι ο πόθος οπού έχει
Αφού δεν φανερώνεται ξεκάθαρα να λέει
Άντρας είμαι στη μορφή κι άντρα ζητά η σάρκα
Παρά του φταίν τα θηλυκά που σεργιανούν στη στράτα;
Και η γυναίκα ντύθηκε κι έβαλε παντελόνια
Έκοψε τα μαλλιά κοντά, έβαλε και γραβάτα
Τσιγάρο άναψε και κράτησε στα τρυφερά της χέρια
Μαγκάκι κι αντράκι έγινε σε αντρική παρέα
Κι ο άντρας πόσο μπερδεύτηκε το ξέρει η ψυχή του
Το θηλυκό γυρεύοντας πάλεψε και παλεύει
Αλλά το θηλυκό στις μέρες μες μόνο του διαλέγει
Εκείνο το αρσενικό οπούχει για να δώσει
Ζεστή αγκαλιά, αγάπη, τρυφεράδα κι έρωτα
Γιατί...ολίγοι οι αρσενικοί...οπού έρωτα δίνουν σε γυναίκα
Τους βλέπεις περιφέρονται γύρω σου διστακτικοί
Κι όλο για αηδίες οι περισσότεροι μιλούν...
Και για τον ανδρισμό τους ή τον πριαπισμό τους!
Είναι ωραίες οι μορφές του άντρα και της γυναίκας
Και ομορφότερη η ζωή λουσμένη μ' έρωτα κι αγάπη
Απλότητα και ομορφιά μέσα στα δύσκολά της!
Αλλά, πως να δαμάσεις το κορμί άντρα, που άντρα ποθεί;
Τίποτα, δεν κάνεις τίποτα, παρά μονάχα σκέφτεσαι
τη θηλυκή ψυχή, πόσο τη πόθησαν και πόσο τη ζήλεψαν...
ακόμα κι αυτοί...που μοιάζουν στην όψη αρσενικοί!

© Nότα Κυμοθόη

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

ΑΓΑΠΗ

ΑΓΑΠΗ
  Νότα Κυμοθόη

Η αλήθεια είναι αγάπη!
Η αγάπη είναι αλήθεια!
Η αγάπη είναι συμβίωση!
Η αγάπη είναι χαρά!
Αγαπώ κι αξίζω αγάπη!
Έχω αγάπη, είμαι αγάπη!
Έχουμε αγάπη. Είμαστε αγάπη!
Αγαπώ και μ΄αγαπάς! Αξίζουμε αγάπη!
Είμαστε Αγάπη!



Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008

Νότα Κυμοθόη"ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ"






Νότα Κυμοθόη
"ΤΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ"
Η αγάπη είναι αλήθεια!
Η αλήθεια είναι αγάπη!
*
Το διαμάντι= σύμβολο αγάπης, είναι πολύτιμο!
Όταν μας χαρίζει κάποιος ένα διαμάντι
το φυλάμε σαν τα μάτια μας!
Πόσο μάλλον όταν γνωρίσουμε...ένα διαμάντι!
Ο άνθρωπος διαμάντι, λάμπει πάντα!
*
Δεν μπορούμε να αμφιβάλουμε
για τη λάμψη ενός διαμαντιού!
Δεν μπορούμε να αμφιβάλουμε
για την αγάπη ενός ανθρώπου διαμαντιού!
Η αγάπη είναι αλήθεια!
Η αλήθεια είναι αγάπη!
*
Όσοι δεν ένιωσαν ποτέ την αλήθεια της αγάπης
δεν μπόρεσαν να εκτιμήσουν ποτέ ένα διαμάντι
που τους πρόσφερε ο Άγγελος της Αγάπης!
Είναι μετέωροι/ες και προσπαθούν να ισορροπήσουν
σαν τον ακροβάτη στο σκοινί με υποκρισία!
Με την τάχα "φιλία" τους βλάπτουν!
Προσοχή σε τέτοιες φιλίες!
*
Αν πετάξουμε το διαμάντι στη θάλασσα
θα φωτίζει πάντα απ' το βυθό της!
Αν πετάξουμε οχετό... στον άνθρωπο διαμάντι
θα λάμπει πάντα μέσα απ' όσα του φτιαρίσαμε!
Η αγάπη φωτίζει και λάμπει πάντα!
*
Είναι πιο εύκολο να βρούμε ένα όστρακο στην άμμο
παρά το διαμάντι που πετάξαμε!..
Θα πρέπει να ψάξουμε καλά για να το βρούμε πάλι!
Θα έχουμε πάντα την ανάμνησή του!
Όπως θα έχουμε και την ανάμνηση της πράξης μας!
*
Ποτέ δε φταίει αυτός /ή που μας προσφέρει
ένα διαμάντι από αγάπη για την αγάπη!
Ίσως μας το προσφέρει σε λάθος εποχή!
Αλλά μας το προσφέρει!
Εάν δεν μπορούμε να το κρατήσουμε
ας μη το δεχτούμε τη στιγμή της προσφοράς.
Η μετέπειτα αλλαγή της συμπεριφοράς μας
δείχνει "ταρακουνημένη" προσωπικότητα.
*
Κάποια τρίτα πρόσωπα...
...δεν είχαν καλή πρόθεση!
Γιατί,.. αν είχαν καλή πρόσθεση,
δεν θα έλεγαν ποτέ αυτά που είπαν...
για... την Αγάπη... που μας πρόσφερε διαμάντι!
*
Ποιός όμως τους έδωσε αυτό το δικαίωμα?
Να ανακατεύονται δηλαδή,
σε θέματα προσωπικών μας σχέσεων?
*
Ο φόβος και το άγχος...
και το πρόβλημα από πριν...σχέσεις.
Το πρόβλημα δεν είναι οι άλλοι/ες,
αλλά εμείς οι ίδιοι/ες
γιατί περιμένουμε από τους άλλους/ες
να στηριχτούμε!
*
Η αγάπη είναι αλήθεια!
Η αλήθεια είναι αγάπη!
Λάμπει πάντα και δίχως το διαμάντι...
που μας ώθησαν οι όσοι/ες ανακατεύτηκαν
να το...πετάξουμε στη θάλασσα...
Εμείς θα είμαστε πάντα αγαπημένοι!
Ζούμε με αγάπη, αναπνέουμε με αγάπη, έχουμε αγάπη!
Δίνουμε αγάπη σε όσους δεν μπόρεσαν να τη νιώσουν
κι ας έχουν μεταμορφωθεί από λάθος σε...άλλα...κεφάλια!
Ας αλλάξουν συμπεριφορά κι ας νιώσουν αυτό που έκαναν.
Ας νιώσουν, ότι έγιναν αφορμή κι αιτία για μια απώλεια
κι ας αναλόγιστούμε κι εμείς τα δικά μας λάθη, τώρα!
*
Τώρα να νιώσουμε την αγάπη που δεν δώσαμε
την αγάπη που πήραμε και πετάξαμε στη θάλασσα,
την αγάπη, που υπάρχει και λάμπει πάντα!
*
Ας αφήσουμε τη θάλασσα να ξεπλύνει αυτούς/ές
που πήραν αυτά που δεν τους ανήκαν.
Τα διαμάντια επιστρέφουν πάλι στα χέρια μας!
Εμείς θα είμαστε πάντα αγαπημένοι
στο δικό μας καράβι, έτσι, όπως το ονειρευτήκαμε
πάντα ταξιδευτές αγάπης!
*
Θέλουμε κοντά μας αγάπης πρόσωπα για φίλους/ες!
Τώρα ξέρουμε ποιοι/ες είναι ρουφιάνοι!
'Εχουμε μάθει να διακρίνουμε το πρόσωπό τους
Έχουμε μάθει να κρατάμε αυτό που συνηχεί στη δική μας καρδιά
έχουμε μάθει να μη κάνουμε κακό σε κανέναν!
Το κακό επιστρέφει σε αυτές/ούς που το δημιούργησαν!
Εμείς έχουμε μόνο αγάπη και αλήθεια!
*
Καλημέρα στην αγάπη, για πάντα!
Καλημέρα στον έρωτα, για πάντα!
Καλημέρα στη χαρά, για πάντα!
Καλημέρα στο δικό μας ταξίδι,
μέσα στο φως των διαμαντιών μας, για πάντα!
Είμαστε μόνο αγάπη, για την αγάπη!
Είμαστε αυτό που θέλουμε και οι δυο μας!
Είμαστε πάντα μαζί αγαπημένοι!
*
Ευχαριστώ το κάλεσμά σου!!!!!
Καλωσόρισες κοντά μου, αγαπημένε!
Σε ευχαριστώ για την επιβεβαίωση τώρα!
Καλώ όλη αυτή τη χαρά πάλι κοντά μου!!!!!

© Nότα Κυμοθόη


Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2008

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2008

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ


Ευχαριστώ!..
Νότα Κυμοθόη
Ευχαριστώ για όλα, το όμορφο νησί της Σκιάθου και τους ανθρώπους του!
Ευχαριστώ για όλη την ενέργεια που μου έδωσε ο αέρας του, οι δρόμοι του, οι άνθρωποι που γνώρισα κι όλα όσα μου συνέβησαν εκεί!
Ευχαριστώ για όλη τη γλυκιά αίσθηση και ανταποδίδω αγάπη, γλύκα, χαρά, αφθονία!

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2008

ΞΕΡΑ ΦΥΛΛΑ, from Nota Kimothoi


ΞΕΡΑ ΦΥΛΛΑ
Νότα Κυμοθόη

Ο άνεμος και η βροχή...σαν οργή ξεραίνει τα φύλλα. Κι αυτά σκεπάζουν τα πάντα!
Δεν έμεινε τίποτα στο νησί από την ομορφιά του καλοκαιριού! Τίποτα!..
Μόνο η μνήμη κι ο καλός λόγος κάποιων ελάχιστων...ανθρώπων!
Ο καλός λόγος!..Ναι, η καλοσύνη κι η ευγνωμοσύνη!..
Ο καλός άνθρωπος είναι πάντα καλός! Δεν τον επηρεάζει τίποτα! Τίποτα, γιατί φωτίζει από μέσα του!
Όσο για τα λόγια τα σκληρά, τα λόγια που είπαν χείλη...που κάποτε έλεγαν το ρήμα της αγάπης, ας τα πάρει ο άνεμος σαν τα ξερά φύλλα...Ας μείνει μόνο το φως! Αυτό που δεν σκεπάζεται από κανένα ξερό φύλλο! Γιατί το φως δεν μπαίνει σε τάφο! Δεν σαπίζει και δεν το παρασέρνει κανένας άνεμος! Είναι αόρατα διαδιδόμενο. Είναι καθάριο Θεϊκό!..Είναι Αγγελικό!..Είναι φως Αγάπης!..
Κι αν τα λόγια είναι ξερά φύλλα θα σαπίσουν και θα ξεχαστούν! Αλλά, αν αυτοί που τα είπαν είναι κι αυτοί ξερά φύλλα, θα πάνε κι αυτοί μαζί με τα ξερά! Κι αυτοί θα ξεχαστούν!..Αν λοιπόν δεν έχουν Αγάπη, ας φύγουν...
Κρατώ πάντα το φως! Θα κρατώ πάντα τη χαρά και την αγάπη! Την οργή, το μίσος, το θυμό και τα σκληρά λόγια τα επιστρέφω πίσω! Ναι, πίσω σε όσους τα ξεστόμισαν από τα χείλη που έδωσαν αγάπη και φιλιά...κι ας τα κάνουν ότι θέλουν!..
Ας γίνουν λίπασμα στο χώμα, για ν' ανθίσουν αγριολούλουδα την άνοιξη και νάναι το πράσινο χορτάρι λαμπερό!..

© Nότα Κυμοθόη

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ από Νότα Κυμοθόη


Παιχνίδια της καρδιάς
Γράφει η Νότα Κυμοθόη
Αναρωτιέμαι πολλές φορές πως μπορεί να αγαπάει ο άνθρωπος και μετά να...παύει ν' αγαπάει...
Δηλαδή τι παιχνίδια είναι αυτά;
Ή αληθινή αγάπη δεν είναι ζάχαρη να λιώσει. Δεν είναι γυαλί να σπάσει.
Όταν η καρδιά αγαπάει, αγαπάει. Ακόμα και να τελειώσει μια συναισθηματική σχέση, όταν είχε αναπτυχθεί αγάπη, δεν ξεχνιέται ποτέ! Αλλά, άλλο αγάπη κι άλλο...έρωτας! Κι εδώ μπέρδεμα, μεγάλο μπέρδεμα. Γιατί έρωτας επιδερμικός δεν είναι έρωτας, αλλά...sex ξερό και ...μόνο ξερό για να φύγουν οι...πονοκέφαλοι! Σα να τρως ας πούμε...ένα...καλό φαγητό...!Ανάγκη του κορμιού! Αλλά αυτό δεν είναι αγάπη!
Οι άνθρωποι είναι επιδερμικοί, σκληροί και εύκολα πληγώνουν.
Δεν μπορεί κάποιος να χρησιμοποιεί κάποιον για να περνάει τις δύσκολες στιγμές του και μετά να του φέρεται άσχημα. Να τον πετάει ας πούμε σαν ρούχο στην καρέκλα...Ο τρόπος είναι...τρόπος! Κι αυτός ο τρόπος είναι η αρχή και το τέλος της αγάπης.
Όλα επιστρέφουν σε αυτόν πίσω. Ο πόνος επανέρχεται!
Δεν μπορεί κανένας να χρησιμοποιεί κανέναν!
Η γυναίκα που είναι σε σχέση με κάποιον...δεν μπορεί να παίζει με άλλους!(?)
Ο άντρας που είναι σε σχέση με κάποια...δεν αναζητά άλλη!(?)
Μπέρδεμα!..Πολύ μεγάλο μπέρδεμα...
Αυτό δεν είναι αγάπη! Αυτό είναι...Τρία πουλάκια...τριαλαριλαρό...κάθονται και περιμένουν τον κυνηγό!..
Όταν αγαπάς, αγαπάς πρώτα τον εαυτό σου και μετά τον άλλον που είσαι σε σχέση και όλους τους άλλους που συναναστρέφεσαι...τους σέβεσαι, γιατί σέβεσαι τον εαυτό σου. Αλλά αυτά είναι πολύ...λεπτά γράμματα για ολίγους στην εποχή μας, που τα έχει ισοπεδώσει όλα. Οι άνθρωποι δηλαδή που όλα τα περνούν στις ημέρες μας από το στομάχι τους και τα...γεννητικά τους όργανα μετά...δεν έχουν αφήσει τίποτα όρθιο.
Αλλά δεν είναι όλα τόσο απλά...
Όταν αγαπάς, δεν πληγώνεις!
Η αξιοπρέπεια είναι ένα σπάνιο είδος! Συγχαρητήρια σε όσους έχουν αξιοπρέπεια!
Ας φροντίσουν να αποκτήσουν όλοι, όσοι έχουν σχέσεις ή σκέφτονται να κάνουν...σχέσεις! Ίσως γίνει η ζωή μας πιο όμορφη!
Καλημέρα σε όσους αγαπούν! Καλημέρα σε όσους αναζητούν αγάπη! Καλημέρα σε όσους...δεν αγάπησαν ποτέ! Καλημέρα σε όσους είναι σαν τον ακροβάτη σε ένα σκοινί, γυρεύοντας...τις νύχτες...παλιές αγάπες(?)...που τους πρόδοσαν σε λερά κρεβάτια...που τους παίζουν κομπολόι σαν χάντρα στα δάκτυλά τους, γιατί...δεν θέλω να πω αυτό που λέει η γιαγιά μου...το..."...ουνί σέρνει καράβι..."Νομίζω πως ο άνθρωπος δίχως μυαλό...είναι άξιος της ...μοίρας του...

© Nότα Κυμοθόη

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2008

ΕΙΣ ΥΓΕΙΑΝ, Νότα Κυμοθόη


ΕΙΣ ΥΓΕΙΑΝ
Νότα Κυμοθόη
Εις υγείαν της αγάπης!
Χαιρετίσματα σε όσους αγάπησα κι αγαπώ!
Χαιρετίσματα σε όσους με αγάπησαν! Αν...με αγάπησαν...γιατί...η αληθινή αγάπη δεν έχει τέλος!
Χαιρετίσματα σε όσους αγαπούν!
Η αγάπη είναι μέλι και γλυκαίνει την καρδιά!
Ο Κώστας Χατζής τραγουδάει..."Έχω στο στήθος μια χειρομβοβίδα, που τη λεν καρδιά. Αν την πετάξω στον ουρανό, θα ματώσουν τ' άστρα!"
Δεν ξέρω να πω τίποτα. Ένα μόνο. Εις Υγείαν της Αγάπης! Κι ας πίνεις μόνος! Δεν είσαι! Είμαι πάντα πλάι σου, γιατί "σ' αγαπώ".

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2008

Νότα Κυμοθόη"Περί ήχου ανθρώπων και χρωμάτων" Δοκίμιο


                                                    Δημοσιευμένη σε βιβλία μου(ανήκει)

Νότα Κυμοθόη
"Περί ήχου ανθρώπων και χρωμάτων"
Δοκίμιο
Κρατώ στη παλάμη μου ένα θαλασσινό σαλιγκάρι "turbo sarmaticus" με ράχη όλο φίλντισι κι είναι ως να κρατώ την ομορφιά της αθώας θάλασσας κι όλο το φως του κόσμου! Μοναδικό έργο τέχνης! Ευχαριστώ τα χέρια, που μου το προσέφεραν. Μέσα στην σκληρή βιοπάλη τους ξέρουν καλά να ξεχωρίζουν την ομορφιά της απλότητας. Ίσως, ν' ακούνε κι αυτά τον ήχο των βυθών! Γι' αυτό ως γράφει ο Ν. Καβαδίας "θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό/ στάλα τη στάλα συναγμένο απ΄το κορμί σου/ σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο αλγερινό, που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν".
Ταξιδεύει ο ήχος! Άκου...έρχεται με τον άνεμο...Γύρω του όλες οι μορφές, οι ήχοι τους, τα χρώματά τους κι εγώ έχω το σαλιγκάρι μου, που φέρνει ήχους, από τα βάθη των ωκεανών...Ας έρθουν όλοι οι ζωγράφοι της γης κι όλοι οι δημιουργοί τέχνης κι αν μπορούν, ας φτιάξουν ένα όμοιο σαλιγκάρι!..Δεν μπορούν ν' αποδώσουν τη λάμψη του μήτε τα χρώματα που ξεπροβάλλουν από τη ράχη του! Απλά προσπαθούν να μιμηθούν αυτή την ομορφιά και να την αποτυπώσουν. Μόνο και μόνο γι' αυτή την αδυναμία όλων των σπουδαίων καλλιτεχνών του κόσμου, αξίζει να δούμε γύρω μας με άλλα μάτια. Μάτια, που ξέρουν να ξεχωρίζουν απλά την ομορφιά μέσα στην αφθονία της σπατάλης και της χλιδής των αντικειμένων, όταν όλα τα χρυσάφια στα θησαυροφυλάκια της ανθρωπότητας, δεν αξίζουν τίποτα. Μάτια, που άφησαν κι είδα...το βάθος τους...
Οι άνθρωποι έχουν αρχή και τέλος...Η ζωή είναι δοσμένη για χαρά κι είναι όμορφη. Ποιος πολυάσχολος της σύγχρονης κοινωνίας μας δαπάνησε ένα λεπτό για να ακούσει τους ήχους της ζωής που ρέει εντός του; Έστω, αυτό το πασπάλισμα της θάλασσας στα χαλίκια, που δεν αγοράζεται με όλο το χρυσάφι της γης. Όταν στην παραλιακή όλα τα κλαμπ της νύχτας μπερδεύουν τους ήχους τους... Όταν όλοι πάνε εκεί, που πάει το ρεύμα της εποχής...Άνθρωποι μπερδεμένοι που όλα τα ξέρουν, όλα τα πουλάνε, όλα τα αγοράζουν με τόση ευκολία κι είναι τόσο, μα τόσο κουρασμένοι και χαμένοι στο τίποτα! Κι αναρωτιέμαι...Που υπάρχει ο ήχος της τέχνης που πουλάνε; Υπάρχει ήχος και αρμονία χρωμάτων σε αυτό που...αγοράζεται;
Αυτό σκέφτομαι ιδιαίτερα, όταν βρίσκομαι σε αίθουσες τέχνης, κοιτάζοντας έργα και ζωγραφιές που κρέμονται στους τοίχους με τιμές πώλησης εξωπραγματικές. Αλλά το πιο φοβερό απ΄όλα είναι η απαίτηση που έχουν κάποιοι εκκολαπτόμενοι "μπογιατζίδες" να ονομάζονται "ζωγράφοι" και να μη δέχονται καμιά κριτική για τις...αχαρακτήριστες ζωγραφιές τους. Αφθονία σπατάλης, από χέρια ανθρώπων που δεν έμαθαν τι θα πει πρώτα "άνθρωπος" και μετά "ζωγράφος", πριν πάρουν το πινέλο στα δάχτυλά τους και το βυθίσουν στα χρώματα. Είναι θλιβερό να εξευτελίζεται η τέχνη για το κέρδος και να χρησιμοποιείται από άσχετους και φιλόδοξους που δεν έχουν σεβασμό για την τέχνη, μήτε για τον άνθρωπο, αλλά μήτε για το χρήμα! Τι θέλουν όλες αυτές οι διψασμένες ψυχές στη ζωγραφική; Κάνουν θεραπεία; Ίσως, αλλά, προβληματίστηκαν τι είναι το φως κι ο ήχος των χρωμάτων; Φταίνε τάχα αυτοί ή μήπως οι όσοι τους εντάσσουν ανάμεσα σε ζωγράφους; Ας υπάρχει τουλάχιστον μια σωστή διάκριση. Ας πούμε "ζωγράφοι" κι "ερασιτέχνες ζωγράφοι". Η αξιοπρέπεια δεν βλάπτει!..
Το καλάμι των παιδιών ήταν κάποτε το άλογο στα παιχνίδια τους και τους γέμιζε χαρά. Έγινε τώρα μέσο των περισσότερων που ζωγραφίζουν κι ως επιβήτορες ενός καλαμιού κάνουν "τέχνη" και δεν λογαριάζουν τίποτα. Παίζουν με χρώματα κι έχουν την ψευδαίσθηση πως είναι σπουδαίοι ζωγράφοι!.. Ο γνήσιος δημιουργός είναι ακούραστος εργάτης. Είναι ταπεινός, προσφέρει χαρά κι αγάπη! Μα πρώτα είναι άνθρωπος!
Βρέθηκα σε μια έκθεση, όπου έργα και δημιουργοί "εκδίδονταν" στους τοίχους...Κι ήρθε ένας ήχος όλο παράπονο από τα βάθη των αιώνων να μου θυμίσει την άγια μορφή του Παπαδιαμάντη. Μου φάνηκε ως τριγμός από τα κόκαλά του για την περιφρόνηση ανθρώπων. Μια τέτοια στιγμή, ήρθε και ταυτίστηκε εκεί οπού ζούσε, όταν όλοι οι συντοπίτες του, κάποτε, τον περιφρονούσαν...Παρατήρησα ανάμεσα στους "εκδιδόμενους ζωγράφους" στους τοίχους να υπάρχουν και κάποια εξαίρετα έργα ζωγραφικής, αλλά πουθενά δεν υπήρχε στον κατάλογο των καλλιτεχνών το όνομα του ζωγράφου που τα έφτιαξε. Οπόταν ξαφνικά, είδα την πραγματικότητα. Πως οι πέτρες από τα πέριξ προσπαθούσαν ανάλαφρα να μετεωρισθούν κι εκσφενδονίστηκαν ως φελλοί στην επιφάνεια. Κι είδα τον ήλιο και τη σελήνη μέσα σε μια μικρούτσικη ελπίδα ενός αγριάγκαθου, μιας παλιάς σφαλιστής πόρτας που έβγαζε θλίψη και τα έργα μιλούσαν σιωπηλά για τη περιφρόνηση του ζωγράφου, που...ξέχασαν. Ναι, ξέχασαν το όνομά του στον κατάλογο των ζωγράφων! Γιατί ήθελαν να σφαλίσουν το επαγγελματικό του κατώφλι; Γιατί δεν τον δέχονταν ανάμεσά τους; Γιατί τον περιφρονούσαν; Σκόπιμα ή κατά λάθος; Αλλά, πια πέτρα έγινε ποτέ μεταξοσκώληκας; Μήτε πεταλούδα δεν γίνεται...Κι απορώ, τι είδους άνθρωποι είναι αυτοί; Οι σκόροι γίνονται πεταλούδες, αλλά δεν είναι...
Άνθρωποι που περιφρονούν τους συντεχνίτες τους κι έχουν έπαρση χιλίων πιθήκων, τι είδους άνθρωποι είναι;
Πόσο μακριά βρίσκονταν οι ήχοι των χρωμάτων από τον ανθρώπινο ήχο; Κι αν είναι η μοίρα τους κοντά στον Παπαδιαμάντη; Ας συνετιστούν απ' αυτόν...
Θυμάμαι πράγματα που προσπαθώ να λησμονήσω. Όλοι στον τόπο του, τον έλεγαν παλιά...τρελό και τον περιφρονούσαν! Τώρα, η άγια του μορφή, είναι οικόσημο στο Δήμο και σφραγίδα και...γέρνοντας απλά στο πλάι το κεφάλι μου, κέρδισα φως, από μια μορφή που με πήγε αλλού...
Έτσι συμβαίνει, όταν κρατάς μόνο το φως και θες να λησμονήσεις βάρβαρους κραδασμούς. Ναι, ταξιδεύεις κι ακούς δίχως να το έχεις προμελετημένο έναν βυθό θαλασσινό, ανάμεσα από ανθρώπους- φορείς ηθών κι εθίμων μαζί με θάλασσες που λυσομανούν ολόγυρα σε άγριους βράχους...
Θα αποκτήσουν άραγε οι ζωγράφοι ηθική και ήθος, που θέλει η τέχνη, όταν δοκιμάζονται τα μάτια του θεατή στους τρόπους και στις τεχνοτροπίες και στα στοιχειά τους, βγάζοντας στην επιφάνεια τις πραγματικές τους προθέσεις; Ναι, γιατί σε μια έκθεση ζωγραφικής δεν έχει λόγο να εξηγεί τίποτα ο "ζωγράφος". Μιλάνε τα έργα μόνα τους και τον εκθέτουν θετικά ή αρνητικά. Αλλιώς, αν δεν αντέχει την κριτική ας μη υπογράφει τα έργα του. Εκεί, αλλά και στο κατόπι γνωρίζεται ο αληθινός δημιουργός. Η ευθύνη εκ των υστέρων μιας έκθεσης δίχως αμηχανία καμιά, σε ποιον ανήκει, όταν κάποιοι επισκέπτες λένε τα πράγματα με τ' όνομά τους; Ο δημιουργός οφείλει να σιωπά. Μόνο, όταν δέχεται τις πετριές, όπως τα ανθοπέταλα, μπορεί να πάει παραπέρα...Αλλιώς, θα είναι ως ένας άδειος τενεκές, οπού στο πρώτο κλότσημα...βροντά! Αλλά, άλλος ο ήχος του...τενεκέ κι άλλος ο ήχος του βιολιού!
Κάθομαι σ' άσπρο μάρμαρο στο Μπούρτζι, ανάμεσα στ' αγάλματα Μωραϊτίδη και Παπαδιαμάντη, σκεπτόμενη, κοιτάζοντας το παλιό λιμάνι και κρατώντας το φιλντισένιο σαλιγκάρι στο μέρος της καρδιάς μου. Με ταξιδεύει σε ήχους χρωμάτων θάλασσας και νιώθω το χάδι των φυκιών που το σμίλεψαν. Συντροφιά μου ιερή σιωπή κι ακούω όλους τους ήχους των ανθρώπων στη Σκιάθο μέσα από μια εντελέχεια λείων στιγμών οπού βγαίνει το χέρι της Παναγιάς Κουνίστρας, να με οδηγεί σαν πανάρχαιο λυχνάρι στο μέρος της αθωότητας με τους άγιους και τους άγριους, εκεί, οπού το φως σταλάζει με σοφία όλα του τα διαμάντια στο πέλαγος που αρμενίζεις!
* Η ΑΠΟΨΗ...Νότα Κυμοθόη "Περί ήχου ανθρώπων και χρωμάτων" δημοσιεύτηκε στην στήλη μου Η ΑΠΟΨΗ, σελίδα 10 feel focus, της εφημερίδας "feel 360 view", στο φύλλο Ιούλιος -Αύγουστος 2008. Αποτελεί Πνευματική Ιδιοκτησία της Νότας Κυμοθόη κι απαγορεύεται η επαναδημοσίευση του άρθρου, δίχως την έγκρισή της!
H Νότα Κυμοθόη είναι Ζωγράφος-Συγγραφέας, μέλος του ομίλου Unesco Πειραιώς και Νήσων

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ΛΑΘΟΣ"


                                         φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη(ανήκει)

Νότα Κυμοθόη
"Άσε με να κάνω λάθος!.."
αφιέρωμα στον Α.Χ.
Πάντα μου έλεγες με ποιήματα
και τραγούδια αυτό που ήθελες να μου πεις!
Είχες τον τρόπο σου!
Όπως απόψε...
Μου ζήτησες να σε αφήσω να κάνεις...λάθος!
Μου ζήτησες να παίξεις!..
Γιατί νιώθεις μοναξιά!..
Παίξε... για μια στιγμή γιορτή!
Δεν πονάω! Εσύ πονάς!
Εσύ ζήτησες να κάνεις...λάθος!
Τι να πω;..Δεν έχω να πω τίποτα!
Τα λάθη είναι...ανθρώπινα!
Καληνύχτα!..

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Μόνο το φως επιστρέφει..."




Νότα Κυμοθόη
"Μόνο το φως επιστρέφει..."*
Μόνο το φως επιστρέφει και πάντα θα επιστρέφει πάντα εκεί πίσω ωσάν να μη στέρεψε ποτέ...
Ίσως και να έρθει εκείνη η ημέρα οπού οι άνθρωποι θα φωτιστούν νοερά μέσα σε όλη του την πραγματική όψη κι αισθανθούν αυτό οπού πράγματι είναι...
Έως τότε, εύχομαι καλή φώτιση σε όλους και όλες...
Νότα Κυμοθόη
*Οδός Παπαδιαμάντη...Ελάχιστοι αισθάνονται πως ο Διαμαντής ο γιος του παπά ζει κι είναι αθάνατος, ως Παπαδιαμάντης!!!

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

in the light from Nota Kimothoi 2008





in the light!..2008, Nota Kimothoi
ΣΚΙΑΘΟΣ
Υπάρχει ένας ήχος που με ταξίδεψε μαζί σου! Ο ήχος της καρδιάς! Ο ήχος της αγάπης! Εσύ το ξέρεις καλά αυτό! Είναι ο ήχος που δονεί!
Καλημέρα και...καλό...πλου!
Είμαι εδώ,.. αλλά είμαι εκεί,..για σένα!
Εσύ το ξέρεις! Ακούς τον ήχο μου και βλέπεις την ακτίνα μου που σε διαπερνά!
Καλημέρα καλή κι ευλογημένη in the light!

Πάντα θα έχω στην καρδιά μου μια θέση φυλαγμένη για εσένα και τους ανθρώπους οπού γνώρισα στο όμορφο νησί των Σποράδων...

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2008

ΣΤΙΓΜΕΣ από Νότα Κυμοθόη





Στιγμές
από
Νότα Κυμοθόη
...Τι να σου τάξω ατίθασο παιδί να σε κρατήσω;
...(σου δίνω ένα γλυκό...πεπόνι... και μια ζεστή αγκαλιά αγάπης κι ανθρωπιάς)...
Οι άλλοι στίχοι...δικοί σου!

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008

Οι Άγγελοι, σημάδι ευλογίας από Νότα Κυμοθόη






"Οι Άγγελοι, σημάδι ευλογίας" *
Από  Νότα Κυμοθόη

" Άγιε Άγγελε
ο εφεστώς της αθλείας μου ψυχής
και ταλαιπώρου μου ζωής
μη εγκαταλίπεις με τον/την αμαρτωλό/ή,
μηδέ αποστείς απ' εμού δια την ακρασίαν μου.
Μη δώεις χώραν τω πονηρώ δαίμονι,
κατακυριεύσαι μου
τη καταδυναστεία του θνητού τούτου σώματος.
Κράτησον της αθλίας
και παρειμένης χειρός μου
και οδήγησόν με εις οδόν σωτηρίας.
Ναι, Άγιε Άγγελε του Θεού,
ο φύλαξ και σκεπαστής
της αθλίας ψυχής και του σώματος
πάντα μοι συγχώρησον,
όσα σοι έθλιψα
πάσας τας ημέρας της ζωής μου
και είτι ήμαρτον την σήμερον ημέρα και ώρα
σκέπασόν με εν τη παρούση νυκτί
και διαφύλαξόν με
από πάσης επιρροής του αντικειμένου,
ίνα μη εν τινι αμαρτήματι παροργήσω τον Θεόν
και πρέσβευε υπέρ εμού προς τον Θεόν
τον Κύριον Σύμπαντος,
του επιστηρίξαι με εν τω φόβω αυτού
και άξιον/α αναδείξαι με δούλον
της αυτού αγαθότητος. Αμήν!"
Όλη η ομορφιά και όλη η τελειότητα, έχει ταυτιστεί με τις άυλες μορφές, που εκτελούν το έργο του Θεού βοηθώντας τους ανθρώπους! Όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα φύλακα Άγιο Άγγελο κοντά τους!
Κλείσε τα μάτια κι αφουγκράσου!..Θα ακούσεις το φτερούγισμά του! Άφησε όλη τη γλύκα της εσωτερικής σου αίσθησης να σ' αγκαλιάσει και γλίστρησε μαζί του προς τα επάνω!
Σε αυτό το ξέφωτο σε φέρνει ο Άγιος Άγγελός σου! Χαίρου όλη την ομορφιά της αίσθησης! Σε καλωσορίζουν όλοι οι Άγιοι Άγγελοι που είναι εδώ! Σε ευχαριστούν για όλα όσα κάνεις και γιαυτό αισθάνεσαι τόσο γλυκά με τον εαυτό σας! Είναι η αρχή της εν-θύμησής σου, πως είσαι Θεού Σπίθα. Ο Άγιος Άγγελος που σε συνόδευσε σε αυτό το ταξίδι είναι αόρατα δίπλα σου, αλλά δεν τον βλέπεις ακόμα και χαίρεται για τη διαδρομή που κάνατε μαζί.
Κράτησε αυτή την πρώτη ομορφιά της χαράς και της γλυκήτητας μέσα σου. Τώρα είσαι όλο καλοσύνη! Αγαπάς όλους και όλα γύρω σου! Έγινες ξαφνικά Αγάπη Θεού! Μια τέλεια ύπαρξη! Αγαπάς το γλυκό σου εαυτό και βλέπεις πόσο ωραίος είναι!
Αυτά τα λόγια είναι όλο αλήθεια! Η Αγάπη είναι Αλήθεια! Άνοιξε την καρδιά σου και νιώσε την ενέργεια που απλώνεται σαν χέρι και θέλει να σε πιάσει. Βγάλε έξω από την καρδιά σου αυτό που θέλεις για σένα κι είναι καλό δίχως να κάνει κακό σε κανένα! Μη πικράνεις τον ανθρώπινο Άγγελο που σε αγαπά...
Ζήτησε αυτό ακριβώς που θέλεις αυτή τη στιγμή! Το Άγιο Πνεύμα δεν απαξιώνει την Ύλη. Αγκάλιασε την ύλη που είσαι και απενοχοποίησε την ύπαρξή σου! Νιώσε όλη τη Δημιουργία κι όλη την αφθονία και ομορφιά του! Διώξε το φόβο! Μη νιώθεις μοναξιά! Δεν είσαι μόνος, είμαστε όλοι κοντά σου!
Η δόνηση αυτή που είναι όλο γλύκα, είναι η Του Χριστού ενέργεια στο άστρο του Αρχάγγελου Μιχαήλ! Η δόνηση είναι η Αγάπη του Θεού! Τώρα θυμάσαι τι είσαι!
Κράτησε αυτή τη μνήμη! Τίποτα δεν επιστρέφει πίσω! Αυτό που πήρες είναι ένα μικρό δώρο! Ευχαρίστησε τον Άγιο Άγγελό σου! Καλή κι ευλογημένη νύχτα!

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη"Περί σεξουαλικής απελευθέρωσης"


                                                    Δημοσιευμένη σε βιβλία μου(ανήκει)
Νότα Κυμοθόη
"Περί σεξουαλικής απελευθέρωσης"
Δοκίμιο

Όλα στο Σύμπαν είναι έρωτας! Δίχως αυτόν δεν έχει συνέχεια η ζωή! Όλη η ανθρώπινη φύση, ως τέλεια μορφή ζωής είναι Συμπαντική. Είμαστε "κατ΄εικόνα και ομοίωση" του Σύμπαντος ή Θεού. Ένα τέλειο και συνειδητοποιημένο Συμπαντικό ον, δεν έχει ανάγκη ν' ασχολείται με τα "θέλω" της σάρκας του κι ότι συνεπάγεται αυτών. Όλοι οι μεγάλοι Δάσκαλοι, Σοφοί, Μύστες, Προφήτες, Άγιοι, είχαν επίγνωση της Συμπαντικής ύπαρξής τους. Είχαν ξεπεράσει τη πρώτη φοβία. Αυτή, οπού όλοι "επί γης" παλεύουν για να ξεπεράσουν και να νιώσουν ασφαλείς με την απόκτηση χρημάτων.
Ο κάθε άνθρωπος, αν δεν αποκτήσει αυτογνωσία, δεν θα βρει πουθενά ευχαρίστηση, μήτε ευτυχία. Θα προσπαθεί να ξεπεράσει τη πρώτη φοβία του και θα απολαμβάνει ηδονές που το σώμα συνεχώς θέλει. Όλες οι ηδονές σχετίζονται με χρήματα, σωματικές ανάγκες και πολύ σεξ. Άλλο όμως το σεξ κι άλλο ο έρως! Η ουσία της ευτυχίας δεν βρίσκεται στην όποια υιοθετημένη σαρκική απόλαυση, αποδεκτή ή μη αποδεκτή από τους άλλους. Οι άλλοι όλοι, είμαστε εμείς! Είμαστε ο τρόπος, που ο άλλος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του μέσα στον κόσμο που μας περιβάλλει. Δεν μπορεί να ισορροπήσει κανένα ανθρώπινο ον, αν τοποθετήσει την ύπαρξή του εκτός της Συμπαντικής αλότητας. Η διαφορετικότητά του αν είναι εκτός της Συμπαντικής ισορροπίας δημιουργεί εκτροχιασμό. Δημιουργεί κενό. Κι αυτό το κενό δεν συντελεί στην πρώτιστη τροχιά ισορροπίας, αλλά φέρνει καταστροφή. Ποιο τέλειο ον επιθυμεί την καταστροφή του Σύμπαντος, δηλαδή του άλλου, που είναι η αντανάκλαση του ίδιου του, του εαυτού;
Το Σύμπαν οργάζεται αενάως! Αυτόν το Συμπαντικό οργασμό, κάποια ανθρώπινα όντα δεν μπορούν να τον κατανοήσουν. Κατανοούν μόνο την επιδερμική απόλαυση στη σωματική ζώνη γύρω από τη κοιλιά, το στομάχι, τα γεννητικά τους όργανα και τις απολήξεις των νεύρων ή νευρώνων που σχετίζονται με αυτά και είναι διάσπαρτα στο σώμα. Ο Συμπαντικός άνθρωπος δεν είναι μόνο αυτό. Κι όμως αν οι σκέψεις του ανησυχούν για χρήματα και την ασφάλεια που προέρχεται από αυτά, θα έλκει ανθρώπους σχετικά με αυτά. Με αυτά σχετίζεται και η καρδιά, δηλαδή οι συντροφικές σχέσεις που μεταφράζονται σε "Αγάπη". Για να υπάρξει "σχέση αγάπης" αποδεχόμαστε τον άλλον και φυσικά συγχωρούμε και συμπονούμε πρώτα τον ίδιο μας τον εαυτό σε σχέση με εμμονές καταγωγής, χαρακτηριστικών, συνηθειών, σωματικών προβλημάτων, διαφορετικότητας, ψυχολογικά κ.λ.π.,κ.λ.π. και μετά τον άλλον που είμαστε σε σχέση. Η αποδοχή είναι η αρχή της επικοινωνίας. Το Σύμπαν υπάρχει κι εμείς υπάρχουμε μέσα σ' αυτό και είμαστε όλο αυτό "ένα". Ποιοι έχουν νοιώσει τι είμαστε;
Η σεξουαλική απελευθέρωση δεν επιτυγχάνεται με ετερόφυλο ή ομόφυλο γάμο. Αυτή η πράξη είναι μια ψευδαίσθηση απαλλαγής του φόβου που σχετίζεται με την οικονομική και σεξουαλική ασφάλεια. Η Συμπαντική χαρά της ανθρώπινης ευτυχίας σχετίζεται με την έλξη της χαράς και της αγάπης που είναι συνεχής, για τη συνέχιση της ζωής ως τέλεια μορφή της μέσα στο ζευγάρι, όπως και ο έρως, από τον οποίο έρχεται στον κόσμο του ζεύγους το θαύμα της ζωής με τη γέννηση ενός παιδιού. Όποιος αγαπά τον εαυτό του, αγαπά και το διπλανό του. Δηλαδή τον αποδέχεται και δεν προσπαθεί να τον ράψει ως ρούχο στα μέτρα του.
Σεξουαλική απελευθέρωση σημαίνει συνείδηση της εσωτερικής αλήθειας, δηλαδή της ψυχής του όλου Σύμπαντος. Είναι η επικοινωνία της Αγάπης μέσα από την αλήθεια για τις ανθρώπινες σχέσεις. Στο σημείο αυτής της απελευθέρωσης φθάνουν οι άνθρωποι μέσα από τις σχέσεις συμπόνιας και συντροφικότητας, είτε φιλικά, είτε ερωτικά και καλλιτεχνικά με έργα και πράξεις κάθε είδους. Οι νόμοι της έλξης μπλέκονται εδώ με όλα και με τη φοβία της ανασφάλειας κι ο άνθρωπος οφείλει να προσπαθεί συνεχώς με λόγια και πράξεις που έχουν βάση την εσωτερική αλήθεια και την ανθρώπινη ενότητα κι αρμονική συμβίωση. Δεν μπορεί να υπάρξει σεξουαλική απελευθέρωση αν δεν υπάρχει αρμονική συμβίωση. Κι αυτή η αρμονική συμβίωση αφορά όλους τους ανθρώπους της γης, πάνω στην οποία υπάρχουμε. Συνειδητοποιημένους και μη.
Γιατί οι συνειδητοποιημένοι δεν μπορούν να επιβάλουν τις όποιες απόψεις τους περί σεξουαλικής απελευθέρωσης. Όσο προκαλούν την καταστροφή του αρμονικού Σύμπαντος οι μη συνειδητοποιημένοι, τόσο θα μεγαλώνει η κακοφορμισμένη κοινωνία στην οποία υπάρχουν, όπως μεγαλώνει η τρύπα του όζοντος. Αλλά μέσα σε αυτή την κοινωνία, υπάρχουν και οι συνειδητοποιημένοι, οι οποίοι σιωπηλά ενεργούν και συνειδητά αποδέχονται ότι όλοι είμαστε " Ένα " με το Σύμπαν ή Θεό. Αλλά το Σύμπαν ή ο Θεός δεν έχει ανάγκη καμιάς σεξουαλικής απελευθέρωσης. Αποβάλλει ή αποροφά από μόνο του όλες τις κακοφορμισμένες και ημιτελείς καταστάσεις που του προκαλούν...δυσλειτουργία. Είναι ένας τέλειος οργανισμός, μικρογραφία του οποίου είναι ο ανθρώπινος οργανισμός με αρχή και τέλος. Αν ο άνθρωπος δεν έχει συνειδητοποιήσει το μεγαλείο της Συμπαντικής του ύπαρξης, δεν διαφέρει σε τίποτα, από το χώμα που μπορεί να είναι και...κοπριά, που χρειάζεται, για ν' ανθίζουν τα τριαντάφυλλα και να ευωδιάζουν για τους άλλους...
Ας νιώσει ο καθένας χωριστά τον εαυτό του κι ας αποδεχτεί ο ένας τον άλλον με αγάπη, δίχως να είμαστε ενοχλητικοί, απόλυτοι ή βίαιοι. Ο καθένας ορίζει τη δική του ύπαρξη κι αποφασίζει για τον εαυτό του σε ότι τον αφορά, αρκεί να μη παρεμποδίζει την αξιοπρέπεια κι ελευθερία του άλλου.
*Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "feel 360 view", Ιούνιο 2008, στη στήλη μου ΑΠΟΨΗ "feel focus" σελίδα 8. Τα πνευματικά δικαιώματα της δημοσίευσης αυτής ανήκουν αποκλειστικά στη Νότα Κυμοθόη.

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Αλλοτρίωση" Ποίηση



Νότα Κυμοθόη
Αλλοτρίωση*
Ποίηση

Στο κόκαλο βυθίζω το σπαθί μου
τα σημάδια των καιρών να βρω
μέσα σε σπίτια κολασμένων.
Από διχόνοια φυλακισμένοι στη σιωπή
ψάχνουμε στα κουπιά τη θάλασσα
για να ξεφύγουμε τους ίσκιους
ενώ ζυγώνει ο θάνατος κρυφά.
Χιλιάδες τις νύχτες οι νεκροί
στην ερημιά της πόλης...
Στα κρύα σκαλοπάτια
όταν ησυχάζει ο όχλος της χλιδής
ψυχοραγεί τα βράδια η μάνα
μετρώντας την ανθρωπιά μ' ελεημοσύνη.
Τότε ο Αλντεμπαράν κι ο Μπετελγκέζ
στα μάτια της σκύβουν ταπεινά
σφουγγίζοντας το δάκρυ
και στο κορμί της ημερώνει ο βοριάς...
Τα ποτάμια θολά ανάμεσα στο φως.
Καθώς στις πληγές ψηλαφώ τα αισθήματα
κάτω απ' τα καρφιά του πόνου μου
βλέπω σε τάφους τους παιδικούς μου φίλους
κι ανάμνησες πνιχτές τα χρόνια που φύγαν
όταν οι καιροί δε φτάσανε ποτέ
τα σώματα που αγαπήσανε αληθινά
να σκύψουν πάνω από το χτύπο της καρδιάς...
Σμίγουν με την καταχνιά οι λαβωμένοι
Σε σύγχυση πορεύονται οι λαοί...
Στ΄ανύπαρκτα νερά των κάμπων αγωνία
κι άγρυπνος μένει ο νους στο χαλασμό...
Δυο κάρβουνα τα μάτια των παιδιών
στην τέφρα των μεγάλων
κρύβοντας μέσα τους του κόσμου τις ελπίδες
σα λυχνάρια στη νύχτα για το δρόμο της ζωής.
Στα σκοτάδια του αιώνα μοιρολογώ τους ζωντανούς.
*Αλλοτρίωση, από το βιβλίο μου "Οιμωγές", Νότα Κυμοθόη, εκδόσεις Διογένης-Αθήνα 1991. Γράφτηκε το 1988 στο The Pas, πόλη βόρεια του Winnipeg, Canada.
copyright:Nota Kimothoi

© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Σύμπαντος Δωρεά"Ποίηση







Νότα Κυμοθόη
Σύμπαντος Δωρεά*
Ποίηση

Απ' το βραχίονα έρχομαι του Ωρίωνα
και χαμηλώνω μέχρι την έσχατη άμμο
στων ωκεανών τ' ατέρμονα τα βάθη.
Απ' την έκρηξη γεννήθηκα ενός άστρου
στην απέραντη ποδιά σκόνης κι αερίων
κι η καρδιά μου ονομάζεται θερμότητα και φως!
Άλλη αγάπη δεν έχω από το να καίγομαι
για να σκορπίζομαι...
Σμίγω με το χώμα ειρηνικά
και γίνομαι φύλλο, κοράλλι, πεταλούδα
κρουσταλένιο νερό κι ολόχρυση αυγή.
Τη γλώσσα μου μιλάνε ποιητές
καθώς ίδια φωτιά καίει στο εργαστήρι τους
κατεβαίνουν, ανεβαίνουν κι αφουγκράζονται.
Γι' αυτούς έρχομαι, να σας λένε τ' απόρητα.
*Calgary 1986, ποίημα που υπάρχει (σελίδα 9) στο βιβλίο "Φως και Σκοτάδι" Νότα Κυμοθόη, εκδόσεις Διογένης, Αθήνα 1990

© Nότα Κυμοθόη

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

ΑΓΑΠΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ





ΑΓΑΠΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

Γράφει η Νότα Κυμοθόη*
Ευχαριστώ για την αγάπη! Ευχαριστώ για τη χαρά!
Ευχαριστώ για την επιθυμία της ένωσης με τη Θεία αγάπη!
Ευχαριστώ για το θαύμα της συνάντησης!
Ευχαριστώ για όλα τα μαθήματα!
Ευχαριστώ για την άσκηση υπομονής!
Ευχαριστώ για την εστία της σκέψης μου στις ανάγκες του!
Ευχαριστώ για τη γλυκύτητα που μου δίνει!
Ευχαριστώ και για τις δυσκολίες!..
Ευχαριστώ για την αγάπη που μου δίνει!
Ευχαριστώ για το ταξίδι!
Ευχαριστώ για την αίσθηση του ονείρου!
Ευχαριστώ για τη δωρεά Πνεύματος!
Ευχαριστώ για την Πνευματική Αλήθεια!
Ευχαριστώ για την ελευθερία έκφρασης!
Ευχαριστώ για τις ερωτικές στιγμές!
Ευχαριστώ για την αλησμόνητη Θεϊκή δόνηση!
Ευχαριστώ για το ότι όλες μου οι ανάγκες φροντίζονται με τόση προσοχή-ακαριαία!
Ευχαριστώ για το μεγάλο μάθημα!
Ευχαριστώ για όλα!
Ευχαριστώ το ΑΕΙ Ο ΦΩΣ!..

* Ζωγράφος και Συγγραφέας:Ασκήσεις για το μάθημα της αγάπης

© Nότα Κυμοθόη